ژانویه 23
“چوب معلمی” که دیگر گل نیست!
این روزها شاید کمتر هفتهای باشد که عکس و فیلم و خبر مربوط به تنبیه بدنی یک دانش آموز به شبکههای اجتماعی و رسانهها راه نیابد. درز خبر و فیلم تنبیه بدنی، آن هم عموماً دانش آموزان پسر، تکذیب اولیه مسئولان مدرسه، پیگیری و مصاحبه و ارائهی مدارک و شواهد بیشتر، پس گرفتن تکذیب، خبر از برخورد با معلم یا عوامل مدرسه یا کسب رضایت والدین دانش آموز، زنجیرهای تکراری است که معمولاً پس از هر خبر “تنبیه بدنی” کم و بیش تکرار میشود. نتیجهگیری دم دستی افرادی که از دور دستی بر آتش سوزان نهاد “مدرسه” دارند معمولاً اینگونه صورت بندی میشود که گسترش خشونت در جامعه و فراگیر شدن آن همه شئونات و از جمله نهاد آموزش را دربر گرفته است. اما آیا به راستی تنبیه بدنی در مدارس کشور نسبت به چند سال گذشته افزایش داشته است؟ اگر نه پس این همه فیلم و خبر و عکس نشان از کدام وضعیت بحرانی در نهاد آموزش و پرورش دارد؟
ادامهی مطلب
ژانویه 23
گزارش نقض حقوق جوان و دانشجو در دی ماه 1395
گزارش نقض حقوق جوان و دانشجو در دی ماه 1395
ازادی از زندان (2 مورد):
ناهید گرجی، فعال فیس بوکی محکوم به سه سال حبس، روز گذشته بهصورت مشروط از زندان وکیلآباد مشهد آزاد شد.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۲۱ دیماه، ناهید گرجی که پیشتر به سه سال حبس محکوم شده بود، پس از تحمل مجموعاً ۲۲ ماه حبس از زندان وکیلآباد مشهد بهصورت مشروط آزاد شد ادامهی مطلب
ژانویه 22
گزارش نقض حقوق پیروان ادیان در دی ماه 1395
تهیه و تنظیم: كاويانی
گردآوری داده: مصطفی خداکرمی، حمیدرضا تقی پور دهقان تبریزی، نیما حسابیان، محمد جواد کاظمی، محمدرضا نیکخواه
ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
هر کس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهرهمند شود. این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده و ایمان میباشد و نیز شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است. هرکس میتواند از این حقوق یا مجتمعاً بهطور خصوصی یا بهطور عمومی برخوردار باشد.
ژانویه 22
رنجنامه محمدصابر ملک رئیسی؛ شبها تا صبح بازجویی همراه با شکنجه میشدم
محمد صابر ملک رئیسی زندانی سیاسی بلوچ حکم محکومیت ۱۵ ساله خود را بصورت تبعیدی در زندان اردبیل سپری می کند. وی که در سن ۱۷ سالگی بازداشت شده را باید جوان ترین زندانی سیاسی کشور دانست. آقای رئیسی بعد از اعتصاب غذای ۲۰ روزه در دومین گفتار خود که می توانید در ادامه آن را بشنوید از شرح مظالم بر خود رفته از جمله شکنجه شدن و ۲ سال نگهداری در سلول های بازداشتگاه اطلاعات و «گرفتن نامش» سخن می گوید. او در این رنجنامه وجدان های بیدار را به سئوال می گیرد و می پرسد “منی که در عمرم بزرگترین جرمم رانندگی بدون گواهینامه بود، چرا باید شبها تا صبح زیر دست یک بازجوی خون اشام می بودم” این زندانی جوان ضمن تاکید بر “بی گناهی خود” خواستار توجه گزاشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران نسبت به وضعیت خود و سایر زندانیان عقیدتی در کشور شده است.این گزارش همراه با صدا میباشد لطفا از اینجا دریافت کنید.
ژانویه 22